dinsdag 19 maart 2013

Zinken van de MV. Mi Amigo 20 maart 1980

Zinken van de MV. Mi Amigo 20 maart 1980
 
In de vroege uurtjes van 20 maart 1980, twintig minuten nadat de vierkoppige bemanning door een reddingsboot van boord was gehaald, zonk de MV Mi Amigo. Het schip was op een zandbank gelopen, en omdat het op die bewuste plek niet al te diep was, bleef de zendmast maar liefst zes jaar lang boven de golven uitsteken. De bemanning tijdens die bewuste laatste uitzenddag op 19 maart 1980 was voor Radio Caroline: Tom Anderson, Stevie Gordon en Nick Richards. Voor de Nederlandse service was er slechts één persoon aan boord: de huidige directeur van Sky Radio: Ton Lathouwers. Lathouwers draaide bij Radio Caroline onder de naam Hans Verlaan, en was slechts twee dagen tevoren voor het eerst aan boord van de MV Mi Amigo geklommen. "RadioVisie" sprak met Tim Lewis (de echte naam van Tom Anderson), tegenwoordig niet meer actief in radioland. Tim Lewis: - Die Nederlandse jongen, Ton Lathouwers, zat nog maar amper aan boord en twee Engelse bemanningsleden waren na een nacht Radio Caroline in de zeer vroege ochtenduren naar bed gegaan. Ikzelf was tegen middernacht gaan slapen. Alleen Hans Verlaan was die ochtend van de negentiende maart nog wakker om ervoor te zorgen dat er programma's uitgezonden werden. Wel hadden we tegen Ton gezegd dat hij ons wakker moest maken als er iets aan de hand was. Ik herinner me nog dat ik de laatste volledige nacht in het bestaan van de MV Mi Amigo heerlijk en vooral lang heb geslapen. Tegen het middaguur zal het zijn geweest dat Ton op mijn deur klopte en riep: 'Tim, Tim, please wake up, I think there's something wrong!' Ik dacht nog 'Yeah, sure, nieuwe jongen, net aan boord'. Maar ik ging toch maar even kijken. Ik deed de deur naar het dek open, en zag de boei die normaal gezien op zo'n anderhalve mijl afstand lag, rakelings langs het schip voorbijkomen. Meteen realiseerde ik me dat we op drift waren geslagen. Daarop rende ik naar beneden om Stevie Gordon en Nick Richards wakker te maken. Stevie Gordon en Tom Anderson probeerden vervolgens in allerijl om het reserve-anker uit te gooien, dat vier jaar daarvoor na de voorlaatste driftpartij van de MV Mi Amigo aan boord was gebracht. - Wellicht was het beter geweest om eerst contact op te nemen met de kustwacht om hen onze positie te vragen, want we hadden geen idee waar we op dat moment waren. Feit is dat we er na zo'n twee uur in slaagden om het reserve-anker uit te gooien, maar op dat moment bevonden we ons bij hoog water amper een paar meter boven een zandbank. Iets waar we uiteraard geen weet van hadden. Pas nadat het schip weer goed stil lag, werd contact met de kustwacht opgenomen om gewoon even te vertellen dat de MV Mi Amigo was verplaatst. De kustwacht liet vervolgens weten dat het schip in gevaarlijk water lag, en dat er problemen konden worden verwacht. Drie uur later was het laag water. En de MV Mi Amigo bleek plots op een zandbank te liggen. De zee kolkte om ons heen, maar wij lagen helemaal stil. Dat was nog de meest vreemde gewaarwording die dag. - Ondertussen was er druk verkeer met de kustwacht op 2182 kHz. Die wilde meteen na het bekend worden van de nieuwe positie een reddingsboot sturen, maar dat aanbod werd door de vierkoppige bemanning afgeslagen. De problemen begonnen pas goed toen het water tegen een uur of tien 's avonds weer begon te stijgen. Bij elke nieuwe golf klapte de MV Mi Amigo op de zandbank. Lange tijd bevond zich slechts een halve meter water onder het schip. Een golf tilde het op, en vervolgens knalde de schuit weer tegen het zand aan. Alle pompen waren aangezet, en om het kwartier werd het ruim van het schip geïnspecteerd. Men merkte dat tussen twee checks in, vijftien minuten dus, er ook een halve meter water het schip was binnengedrongen. En alle pompen stonden aan, dus was het duidelijk dat het water sneller binnenkwam dan dat het er weer uitging. De noodpompen werden vervolgens ook maar aangezet. Op dat moment bleek tevens de reddingsboot te zijn gearriveerd. Die was weliswaar afgeblazen door de Caroline-bemanning, maar de kustwacht stond erop dat hij toch uitrukte. Dit bleek de redding voor de vier opvarenden van de MV Mi Amigo. Nu ja, ze hadden ook nog in de zendmast kunnen klimmen, die boven water uit bleef steken. De achtersteven van de MV Mi Amigo kreeg de meeste klappen. Juist dit deel knalde tegen de zandbank op dat het een lieve lust was. In het verleden had men op dit gedeelte ook al enkele lekken gehad, en de wand van het schip was er nog maar een paar millimeter dik. Er kwamen snel nieuwe gaten, en eerder gedichte gaten, werden opnieuw opengereten. De bemanningsleden begonnen ondertussen flink moe te worden. Het was ook noodzakelijk dat iemand de wacht hield op de brug. Dus werden de reguliere programma's stopgezet, en noodbanden met nonstop muziek gestart, waarop overigens alle bekende 'Caroline-hits' stonden. Er werd besloten om op het hele uur wel het weerbericht live te presenteren, en tegelijkertijd van de mogelijkheid gebruik te maken om de nummercodes door te geven, zodat ook de Caroline-organisatie aan land wist wat er gebeurde. Tegen middernacht CET gaf de bemanning van de reddingsboot een ultimatum aan de Caroline-bemanning. Volgens de lifeboat was er sprake van een levensbedreigende situatie, en liep ook de bemanning van de reddingsboot zelf gevaar indien men nog langer in de nabijheid van de MV Mi Amigo zou blijven zwalken. Aan de Caroline-mensen de keuze: - Of je verlaat het schip, of we vertrekken nu! - Na ampel beraad en met inmiddels al behoorlijk wat water in de generatorruimte werd unaniem besloten om de MV Mi Amigo te verlaten. - We realiseerden ons dat indien het water iets hoger zou komen, de generatoren zouden uitvallen en we geen stroom meer zouden hebben. Niet echt een prettige gedachte als je op een zinkend schip zit. Ik denk dat we op het allerlaatste moment de juiste beslissing namen -, zucht Tim. Stevie Gordon en Tom Anderson besloten om netjes uit de lucht te gaan. Tegen 01.00 uur werd 'Caroline' van The Fortunes gedraaid. Waarna beide deejays uitlegden dat ze van boord gingen, en de mededeling werd meegegeven dat Radio Caroline hoe dan ook weer terug in de lucht zou komen. Nick Richards zette kort daarop voor de allerlaatste maal de zender van de MV Mi Amigo uit. Vervolgens begon de reddingsoperatie voor de bemanningsleden. Vanaf de zijkant van het schip moesten zij een voor een overspringen. De reddingsboot manouvreerde zich telkens opnieuw vrijwel geheel tegen de MV Mi Amigo aan, maar zou het schip geen enkele keer ook echt raken. De opvarenden van het zendschip werd toegeschreeuwd wanneer ze exact moesten overspringen. Ton Lathouwers deed het als eerste, gevolgd door Nick Richards, samen met... Wilson de kanarie. Vervolgens sprong Tom Anderson en uiteindelijk duurde het nog een volle twintig minuten voordat men ook Stevie Gordon van de boot af had gehaald. - Binnen het half uur daarna gingen de lichten uit, en verdween de MV Mi Amigo langzaam onder de golven - zo vertelt Tim. Het enige dat overbleef van de MV Mi Amigo was de microfoon. Stevie Gordon had kans gezien die te ontkoppelen en in zijn binnenzak te stoppen, voordat hij als laatste het schip verliet. De Zweedse, Britse, Belgische en Nederlandse regeringen ondernamen alles wat tot hun mogelijkheden behoorde om het zendschip te stoppen, maar uiteindelijk bleek het de machtige Noordzee zelf die daar in slaagde.

Herbert Visser




De MV. Mi Amigo zoals het schip nu op de zeebodem verblijft.

De MV. Mi Amigo nog voor anker in de Knock Deep juni 1979.
Stukjes uit de uitzendingen op 19 maart 1980
Download laatste uitzending vanaf de mv. Mi Amigo 
Download VHF berichten tussen de mv. Mi Amigo en Thames Costguard 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen